خرمالو

خرمالو:

مشخصات گیاهشناسی
خرمالو گیاهی از خانواده Ebenaceae می باشد.



خرمالو بومی کشورهای ژاپن و چین می باشد و بطور کلی از شرق آسیا منشاء گرفته است و سابقه کشت این محصول در کشور چین و ژاپن گزارش شده است.
جنس خرمالو «Diospyros» می باشد که در این جنس سه گونه گزارش شده است:
1- خرمالوی ایتالیایی «D. lotus»: میوه این خرمالو به اندازه یک گیلاس و رنگ آن پس از رسیدن زرد می شود. طعم میوه پس از رسیدن ترش است.
2- خرمالوی ویرژینیا «D. virginia»: برگهای آن براق و کشیده است. در ایران این گونه به خرمندی معروف است که بیشتر برای پیوند خرمالوی معمولی به عنوان پایه کاربرد دارد و میوه آن به اندازه آلو بوده و بخاطر داشتن تانن زیاد، قابل خوردن نیست.
3- خرمالوی معمولی «D. kaki»: میوه آن متوسط تا درشت و به رنگ قرمز می باشد. منابع، منشاء این گیاه را از ژاپن گزارش کرده اند.
خرمالو گیاهی است دو پایه، یعنی گل نر و ماده از یکدیگر جدا روی دو پایه قرار دارد. گلهای دو جنسی روی درختان دیده می شود. اکثر خرمالوهایی که در ایران کشت می‌شوند از نوع دوم که دارای گلهای دوجنسی هستند، می باشند. گلهای نر بیشتر بصورت 2 تا 3 تایی روی گیاه ظاهر می شوند و کوچکتر از گلهای ماده می باشند. گلها همیشه روی شاخه های یکساله ظاهر می شوند و گاهی میوه روی شاخه های سال جاری تشکیل می شوند که این نکته در زمان هرس درختان خرمالو باید مورد توجه قرار گیرد.
آب و هوا


مناسب ترین آب و هوا برای پرورش درخت خرمالو، آب و هوای نیمه گرمسیری است. بطور کلی خرمالو جزو میوه های نیمه گرمسیری محسوب می شود ولی در نواحی سرد معتدل نیز می توان این گیاه را کاشت. بعضی از گونه های خرمالو دمای ºC 18- را تحمل می کنند که در ایران در کلیه نقاط به غیر از نواحی خیلی سرد و کوهستانی قابل کشت و پرورش می باشد.
خرمالو به میزان آب متوسط نیاز دارد. فقط در تابستان درختانی که در منازل کشت می شوند به علت شدت گرما و قرار گرفتن در محیط سنگ و آجر و موزائیک که خود عامل تولید گرما و گرم شدن محیط در تابستان می باشد، نیاز به آب بیشتری دارند. در طول تابستان به هنگام عصر که خورشید شدت تابش کمتری دارد با پاشیدن 2 تا 3 مرتبه آب اطراف خرمالو محیط خنک گشته، تا در شب درخت خرمالو در محیطی مساعد به ذخیره سازی آب جهت روز بعد اقدام کند. بطور کلی این گیاه در تابستان به هفته ای دو مرتبه آبیاری کامل نیاز دارد.
خاک مناسب جهت استفاده برای درخت خرمالو

خاک مناسب درخت خرمالو باید سبک و قابل نفوذ به آب و حاصلخیز باشد. بهترین خاک برای این درخت، خاکهای مرطوب و خنک است که اصولاً باغات قدیمی که خاکهای حاصلخیز تری دارند بهتر جواب می دهند، به همین دلیل بهتر است افرادی که می خواهند اقدام به کشت این گیاه نمایند داخل باغچه منازل را از خاک باغات قدیمی پر کنند. علت موفقیت کاشت این درخت در بعضی از منازل همین می باشد، چون بعضی از افراد برای باغچه منازل از خاک مراتع که برای کاشت و پرورش این گیاه مناسب نیست، استفاده می کنند.
درخت خرمالو نیاز به کودهای دامی فراوان دارد. اما به این نکته نیز باید توجه داشت که از کودهای پوسیده دامی استفاده گردد و نه از کودهای تازه و نپوسیده. همچنین داخل منازل به دلیل اینکه حجم خاک باغچه کم است و محیط رشد ریشه محدود می باشد، بهتر است جهت تغذیه درختان خرمالو از کودهای نیمه آلی به نام ورز استفاده گردد (در نجف آباد این نوع کود در عصاریها تهیه می شود) که در اسفند ماه پس از رفع سرمای زمستان به ازای هر درخت خرمالو 4 تا 5 کیلوگرم ورز در سطح باغچه پخش کرده و عمل شخم زنی انجام می گیرد. در حین عمل شخم زنی به این نکته توجه گردد که حتماً زمان آن در اسفند ماه باشد. با توجه به این نکته که درختان خرمالو به شخم عمیق نیاز ندارد، چون اگر ریشه ها آسیب ببینند به سختی و دیر ترمیم می گردند. پس پرورش دهندگان باید به دو نکته اهمیت خاص دهند:
1- استفاده از کودهای پوسیده دامی
2- شخم باید سطحی باشد
که این دو مورد از عوامل موفقیت در پرورش این گیاه می باشد.
خاک باغچه:

جهت پرورش درخت خرمالو حتماً باید عمل زهکشی به خوبی انجام شود. در زمانی که آبیاری باغچه صورت می گیرد حدوداً 30 تا 40 دقیقه بعد باید اب بخوبی در خاک نفوذ کرده باشد. چنانچه بیش از این زمان آب در باغچه بماند، عمل زهکشی نامطلوب بوده و باید خاک اصلاح گردد وگرنه به مرور زمان درخت خرمالو بر اثر عدم زهکشی مناسب آسیب دیده و با ریزش برگ یا میوه و یا خشک شدن همراه می شود. به هر حال خاک زمین پرورش درخت خرمالو باید دارای بافت متوسط و حاصلخیز باشد و عمل زهکشی را بخوبی انجام دهد.
ازدیاد



درخت خرمالو از طریق تکثیر غیر جنسی کمتر کشت می گردد و تقریباً تمام درختان خرمالو از طریق کشت بذر خرمندی کاشته می شوند. خرمندی همان خرمالوی ریز است که میوه آن قابل خوردن نمی باشد و در نجف آباد به خرمالوی نرک معروف می باشد. پس از رسیدن، میوه را جمع آوری کرده و بذر آنها را گرفته و جهت کاشت آماده می کنند. در آذماه یا دی ماه بذر بصورت پُر (فشرده) کشت می گردد که پس از رفع سرما و یخبندان بذر جوانه زده و از خاک خارج می شود.
در سال اول نهال رشد کرده و در سال دوم در فصل خزان یا اسفند ماه نهال با فاصله مناسب در خزانه دوم کشت می گردد. در سال سوم، نهال در فصل بهار حدوداً 15 تا 25 فروردین ماه بر روی نهال عمل پیوند شکمی انجام می گیرد و پیوندکها در سال سوم رشد کرده و در پایان سال سوم در فصل خزان یا اسفند ماه قابل انتقال به زمین اصلی می باشند که پرورش دهندگان بهتر است نهال پیوندی را از مکانهای مطمئن تهیه فرمایند، چون تولید نهال پیوندی تقریباً مشکل می باشد و یکی از دلایل قیمت بالای نهال پیوندی خرمالو همین مورد است. در زمان کاشت درخت خرمالو نکات ذیل بایستی مورد توجه قرار گیرند:
1- زمان کاشت خرمالوی پیوندی حدود 15 اسفند ماه می باشد و چنانچه زودتر جهت کشت اقدام شود احتمال بروز سرمازدگی نهال زیاد است، چون به عمل جابجایی حساس می باشد.
2- نهال پیوندی در موقع کاشت حتماً تا همان محلی که در خزانه زیر خاک بوده در محل کاشت در زیر خاک قرار گیرد. نکته قابل اهمیت این است که: عمیق کاشتن نهال و سطحی کاشتن هر دو مضر است.
3- در زمان کاشت، از دادن هرگونه کود حیوانی و کودهای شیمیایی خودداری شود و عمل تقویت را از سال دوم باید شروع کرد که بهتر است از همان ورز استفاده شود.
4- پس از کاشت، عمل آبیاری یک نوبت انجام شود و تا نهال خرمالو جوانه نزده است، آبیاری دوم صورت نگیرد.
5- از سال دوم عمل سربرداری و هرس فرم دهی باید طی دو تا سه سال انجام گیرد.
بعد از کاشت نهال خرمالو در محل اصلی، بعد از سال دوم عمل کوددهی و تقویت انجام گیرد. در سالهای بعدی باید به این نکته توجه کرد که میوده خرمالو روی شاخه های یکساله می باشد یعنی در فصل خزان اگر هرسی صورت گیرد، شاخه سال قبل که محل تولید میوه است نبایستی حذف شود.
درخت خرمالو در فصل بهار به آب کمتری نیاز دارد و در فصل تابستان با گرم شدن هوا نیاز به آب بیشتری دارد.
بعضی از پرورش دهندگان از ریزش خرمالوهای تازه تشکیل شده در فصل بهار شکایت دارند. دلیل آنرا جستجو می کنند و دنبال علت می گردند که علت آن آفات یا بیماری نمی باشد، بلکه چون درخت خرمالو به میزان زیادی گل تولید می کند و اگر شرایط مناسب باشد تمام گلها تبدیل به میوه می شود. پس از تشکیل میوه چون درخت توان نگهداری و تغذیه تمامی میوه ها را ندارد و چنانچه درخت خوب تغذیه و تقویت نشده باشد چیزی در حدود 50% میوه که حالت فندقی شده ریزش دارد و اگر درخت خوب تغذیه و تقویت شده باشد میزان ریزش میوه ها در فصل بهار کمتر است. به هر حال درخت خرمالو آن مقدار میوه را که می تواند تغذیه کند، نگه می دارد و اضافی آن ریزش دارد.

رسیدن میوه خرمالو:



میوه خرمالو زمانی که رنگ گرفته و قرمز شد، هنوز نرسیده است و میوه نارس آن حاوی مقدار زیادی تانن است. بهتر است که میوه روی درخت بماند تا عمل رسیدن اتفاق بیفتد ولی چنانچه شرایط مساعد نباشد و سرما و یخبندان در فصل پاییز زودتر شروع شود میوه را نیمه نارس برداشت کرده و عمل رسیدن میوه در انبار صورت می گیرد


نوع وحشی و جنگلی خرمالو که به نام خرمندی (فرمنی در گویش مازنی )که به عنوان پایه برا خرمالو محصوب میشه

خواص فوق العاده خرمالو

خواص خرمالو به عنوان یک میوه ی شیرین و حاوی مواد معدنی و ویتامین های بسیار را به اضافه ی طرز تهیه معجون و مسکن های مختلف را در این بخش از مجله سلامت نمناک می خوانید.

بازدید : 41,772 نفر

خرمالو و خواص شگفت انگیز آن

 خواص خرمالو به عنوان یک میوه ی شیرین و حاوی مواد معدنی و ویتامین های بسیار را به اضافه ی طرز تهیه معجون و مسکن های مختلف را در این بخش از مجله سلامت نمناک  می خوانید.خرمالو یک میوه ی چینی است و در سرتاسر دنیا از ان به طور گسترده استفاده می شود.

 این میوه دقیقاً مناسب روزهای سرد پاییزی است که بیشتر مردم کمی احساس خستگی و بی حالی می کنند. خرمالو به اندازه ی انگور انرژی زا است. البته اگر دغدغه ی تناسب اندام دارید و نمی خواهید چاق شوید نباید در مصرف آن زیاده روی کنید چون مصرف زیاد آن کالری زیادی به بدن می رساند. قندهای اصلی این میوه فروکتوز و گلوکز هستند. 

خواص خرمالو

اگر در فصل سرما لثه هایتان خونریزی می کند امکان دارد به دلیل کمبود ویتامین C باشد. باید بدانید که مصرف خرمالو و جذب ویتامین C آن برای بالا بردن استحکام سلامت لثه ها موثر است. این ویتامین برای شفافیت پوست نیز مفید است. 

این میوه سرشار از پتاسیم و منیزیم می باشد که با کلسترول و فشارخون بالا مقابله می کند به علاوه  پکتین موجود در خرمالو  نقش بسزایی در کاھش کلسترول خون دارد. 

میوه خرمالو  با داشتن ویتامینھای A و C، کلسیم، پتاسیم و منیزیم  میتواند  به ھضم ھرچه بھتر غذا، تقویت بینایی و بھبود عملکرد سیستم ایمنی بدن کمک کند. شاید بد نباشد بدانید که خرمالو تقویتکننده معده است، اسھال را برطرف میکند. باعث نرمی سینه میشود، کمخونی را رفع میکند و اشتھاآور خوبی ھم ھست.

طبع خرمالو گرم و تر است و دانه میوه خرمالو که کوبیده و به صورت گرد درآمده باشد سنگ کلیه و مثانه را دفع می کند.

خرمالو حاوی مقدار زیادی پکتین است. پکتین یکی از فیبرهای محلول در آب است که باعث کاهش چربی خون می شود.

خرمالو آرام کنندة سکسکه است و به طور چشمگیری بندآورندة خون ریزی است.

خرمالو ورم و التهاب بواسیر را فرو می نشاندخرمالو داروی مؤثری برای تیفوس و تیفوئید است باید از جوشاندة کاسبرگ های زیرگل و دم گل استفاده شود..  خرمالو سرشار از ویتامین های A ، B و C می باشد.

  به خاطر حضور ویتامین A در خرمالو برای پوست و ناخن و موهای خشک و شکننده مفید است.

.

 نکات مهم هنگام مصرف خرمالو

اما وجود تانن در خرمالو امکان دارد که باعث یبوست شود و افرادی که از یبوست رنج می برند باید با احتیاط این میوه را میل کنند.  برای درمان اسهال خونی 300 تا 500 گرم میوه رسیده خرمالو را صبح ناشتا میل نمایید.

میوه ی خرمالو رسیده  برای کودکان نیز میوه ای مفید محسوب می شود و در رشد و نمو آن ها موثر است و از آن برای درمان اسهال خونی هم می توان استفاده کرد.

خرمالو حاوی مقدار زیادی پکتین است. پکتین یکی از فیبرهای محلول در آب است که باعث کاهش چربی خون می شود و پتاسیم و منیزیم موجود در آن برای فشار خون  مفید است.

 خواص برگ خرمالو

برگ درخت خرمالو حاوی فلاوونوئیدها است که این ماده ضد فشار خون، ضد سرطان و ضدموتاژن است. در عین حال برگ این درخت خاصیت آنتی هیستامین داشته و واکنش های آلرژیک را کاهش می دهد. این ماده همچنین علائم درماتیت و التهاب را در پوست کاهش می دهد. در طب سنتی از برگ این درخت به صورت چای برای درمان این نوع بیماری ها استفاده می شود

 چه کسانی خرمالو نخورند

اگرچه خرمالو خواص بسیار زیادی دارد، اما خوردن بیشتر از 1 تا 2 عدد از آن در روز توصیه نمیشود. همچنین خوردن ھمین مقدار از خرمالو ھم برای کسانی که به یبوست مبتلا

ھستند، توصیه نمی شود چون تانن موجود در آن یبوست را تشدید میکند.

کسانی که اختلالات رودهای دارند یا عمل جراحی روده انجام دادهاند یا به بیماریھای قلبی و سل مبتلا ھستند باید در خوردن خرمالو احتیاط کنند.

 طرز تهیه یک معجون مقوی با خرمالو

برای تهیه این معجون یک عدد خرمالو را با کمی آب لیموترش، کمی ماست و عسل مخلوط کرده و هم بزنید. این معجون را صبح ها زمانی که ناشتا هستید میل کنید تا ابنرژی بسیاری وارد بدن شما شود.

 طرز تهیه یک مسکن برای دردهای کمر و مفاصل

کوبیدة هسته خرمالو را با روغن منداب مخلوط کرده در یک بطری ریخته سر آن را محکم ببندید و در آب جوش به مدت یک ساعت جوشانده، سپس از این روغن می توان برای دردهای کمر، مفاصل و نقرس استفاده نمود و همچنین از پودر دانة آن که با حرارت بو داده شده است مانند قهوه دم کرده میل شود.

پنبه (مراحل کاشت،داشت،برداشت)

پنبه
خصوصیات : پنبه گونه های وحشی زیاید دارد که همگی به جنس Gossypium تعلق دارد . بنظر می رسد که منشأ تمام گونه ها از آفریقای استوائی باشد .

قابلیت شستشو ،‌دوام ، استحکام (‌هنگام خشک و تر بودن ) ،‌قابلیت هدایت بخار آب ، دوام شیمیایی ، نرمی ، قابلیت انعطاف و سهولت آب رفتن یا تجمع اولیه از خصوصیات الیاف پنبه می باشد .

بیشتر ارقام زراعی از گونه G.hirsutum می باشد .

پنبه گیاهی است ذاتاً چند ساله که بصورت گیاهی یکساله مورد زراعت قرار می گیرد .

پنبه دارای ریشه مستقیمی است که به سرعت زیادی به اعماق خاک نفوذ می کند .

میوه بصورت کپسول یا غوزه است .

سازگاری: پنبه گیاهی است گرما دوست که به هوای گرم و یک فصل رشد بدون یخبندان حداقل ۲۰۰ روزه محتاج است . پنبه به آفتاب فراوان نیاز دارد . کمبود نور موجب افزایش رشد سبزینه ای و نقصان تولید غوزه می شود .

عوامل مؤثر بر گیاه پنبه:

-درجه حرارت پایه گیاه:13 تا 15 درجه سانتی گراد
دمای مطلوب برای جوانه زنی:در حدود 22 درجه سانتی گراد
مناسب ترین درجه حرارت برای رشد پنبه:21 تا 26 درجه سانتی گراد
درجه حرارت برای گل دهی و میوه دهی:26 تا 32 درجه سانتی گراد
حرارت قابل تحمل برای گیاه:درحدود 35 تا 45 درجه سانتی گراد

-به طور کلی پنبه در گروه گیاهان گرما دوست ونور پسند قرار دارد.یکی از مهم ترین شرایط کشت پنبه نور کافی است که کمبود آن در عملکرد تأثیرات منفی دارد و باعث ریزش گل و قوزه می شود که این امر به دلیل کاهش فتوسنتز و نرسیدن مواد به شاخه های جانبی است.

-پنبه گیاهی است که برای کشت نیاز به آب کافی دارد کمبود آب و افزایش حرارت باعث زود رسی شده و گیاه سریعاً به گل می رود کشت پنبه با بارندگی منظم سالیانه به مقدار 400 تا 650 میلی متر موفقیت آمیز خواهد بود ولی به طور کلی کشت موفق پنبه بستگی به آبیاری منظم هم چنین تنظیم دقیق فاصله بین آبیاری ها و میزان آبیاری دارد.حساس ترین مرحله رشد در پنبه نسبت به کم آبی مرحله رشد زایشی است.

-معمولاً پنبه به انواع خاک ها سازگاری دارد.اما خاک های شنی و رسی،حاصل خیز با عمق زیاد مطلوب گیاه پنبه است.پنبه به PH خاک زیاد حساس نیست به طوری که در خاک هایی با PH حدود 5 تا 10 کشت می شود.پنبه جزء گیاهان مقاوم به شوری است.

ارقام: بیشتر ارقامی که امروزه در جهان کاشته می شود به گونه G.hirsutum تعلق دارد .

تناوب زراعی: پنبه به عنوان اولین محصول وجینی پس از گیاهان علوفه ای چند ساله ،‌کود سبز و یا کود حیوانی فراوان ( ۳۰ الی ۵۰ تن در هکتار ) قرار می گیرد .

پنبه از محصولاتی است که می توان آن را طی چند سال مداوم در یک زمین کاشت بدون آنکه عملکرد آن نقصان یابد .

مثالهایی از تناوب پنبه عبارتند از :‌

یونجه ـ پنبه ـ ذرت ـ گندم ـ آیش

کود سبز ( خلر ، منداب ، شنبلیله ، لوبیا روغنی و یا شبدر ) ، پنبه ـ حبوبات ـ گندم

کود سبز ( خلر ، چاودار، ماشک ) ، پنبه

پنبه ـ آیش ـ گندم

پنبه ـ آیش

کود شیمیایی: تولید هر تن وش ( دانه همراه با الیاف ) موجب خروج ۳۲ تا ۴۶ کیلو ازت ،‌۱۲ تا ۱۵ اکسید فسفر ، ۳۲ تا ۴۳ کیلو اکسید پتاسیم ، ۳۰ الی ۴۰ کیلو اکسید کلسیم (cao) و ۸ تا ۱۰ کیلو منیزیوم (Mgo) از زمین می گردد . بطور معمول ۹۰ الی ۱۵۰ کیلو ازت ، ۹۰ تا ۱۲۰ کیلو فسفر و در صورت کمبود پتاسیم ۵۰ تا ۶۰ کیلو اکسید پتاسیم در هکتار بکار می برند .

تاریخ کاشت: حداقل درجه حرارت برای جوانه زدن بذر پنبه حدود ۱۵ درجه سانتی گراد می باشد . بهترین درجه حرارت برای جوانه زدن و رشد گیاهچه پنبه حدود ۳۴ درجه سانتی گراد است .

میانگین درجه حرارت شبانه روزی هوا به حداقل ۱۵ درجه سانتی گراد رسیده .

 کاشت: بذر سالم پنبه می تواند تا ۱۱ سال قوه نامیه خود را حفظ نماید مشروط بر آنکه در شرایط مساعدی نگهداری شود .چنانچه درصد جوانه زدن بذری از ۸۰ درصد کمتر باشد بایستی از کشت آن خودداری شود .مساله دیگر در کشت پنبه وجود کرک روی پنبه دانه است . کرک نه تنها بر کار دستگاه ردیف کار ایجاد اختلال می نماید بلکه در جذب آب دخالت نموده و جوانه زدن را به تأخیر می اندازد .برای کرک زدائی می توان از وسایل مکانیکی سانیده استفاده نمود .

اما مواد شیمیایی ماند اسید سولفوریک ( فرو بردن بذر در محلول ۱ نرمال اسید برای ۱۰ تا ۱۵ دقیقه و سپس شستن کامل و خشک کردن بذر ) و یا قرار دادن پنبه دانه تحت تأثیر بخار اسید کلریدریک نتیجه بهتر و کامل تری می دهد و کرکها بهتر حذف می کند .

روش کاشت
- جهت تهیه بستر بذر از شخم نسبتاً عمیق پاییزه ( حداقل 30 سانتی متر ) استفاده می شود و چنانچه در بهار و در زمان کاشت ، علف هرز مزرعه را پوشانده باشد از شخم سطحی عمود بر جهت شخم اولی استفاده می شود .
- آماده سازی بستر بذر در اوایل فروردین ماه و یاحتی در اواخر اسفند ماه به محض گاورو شدن زمین انجام می شود . کودپاشی ، پاشش علف کش قبل ازکاشت و چند نوبت دیسک مورد نیاز در این زمان انجام می شود (باید علف کش قبل از آخرین دیسک استفاده شود). مزرعه تا اواخر فروردین ماه یا اوایل اردیبهشت ماه به حال خود گذارده می شود . و بعداز یک بارندگی قابل ملاحظه (بیش از 12 میلیمتر ) باردیف کار اقدام به کشت می شود . تا در صورتی که فاصله ی زمانی بین جوانه زدن و سبز شدن بذور پنبه بارندگی حاصل نشود ، رطوبت مورد نیاز گیاه محفوظ باشد .
- در کشتهای اواخر فروردین ماه ، عمق کاشت کم (حدود 3 سانتیمتر ) و در صورت به تأخیر افتادن کاشت ، عمق کاشت بیشتر ( حدود 5 سانتیمتر ) در نظر گرفته می شود . عمق کاشت به بافت خاک نیز بستگی دارد ولی بهر حال نباید بیش از 7 سانتیمتر باشد . زیرا اولاً بذر پنبه به سله خاک بسیار حساس است و ثانیاً چنانچه فاصله ی زمانی بین جوانه زدن و سبز شدن به طول بیانجامد گیاهچه پنبه در معرض بعضی از بیناریهای قارچی قرار گرفته و خسارت می بیند .
-بسته به نوع تراکتوری که برای کاشت مورد استفاده قرار می گیرد،فاصله خطوط کاشت را می توان بین 80-75 سانتی متر و فاصله روی خطوط حدود 20 سانتی متر(البته پس از دو نوبت تنکی که در مرحله 3-2 برگی و 6-4 برگی انجام می دهید)در نظر گرفت.
-میزان بذر مورد نیاز در هکتار در صورت کرک دار بودن بذر 40 کیلو گرم و در صورت دلینته بودن 20 کیلو گرم در هکتار توصیه می گردد.باید توجه داشت در صورت استفاده از بذور کرک دار قبل از کاشت اقدام به ضد عفونی بذر با سموم قارچ کش متداول نمود.
-چنان چه مشاهده کردید قسمت هایی از مزرعه سبز یکنواخت ندارد در اولین فرصت اقدام به واکاری نمایید(به طور متوسط 60 هزار بوته در هکتار تراکم مناسبی می باشد).

داشت

-برای مصرف کود بهتر است نسبت به تجزیه خاک مزرعه اقدام شود و در صورت عدم دسترسی به آزمایشگاه،برای شرایط کشت آبی،150 کیلو گرم اوره(3/1 در زمان کشت،3/1 در اوج گل دهی و 3/1 تشکیل قوزه)،150 کیلو گرم سوپر فسفات تریپل و 100 کیلو گرم سولفات پتاس به همراه 40 کیلو گرم سولفات روی در زمان کاشت توصیه می شود.
-جهت کاستن از رقابت بین گیاه پنبه و علف هرز،در اولین فرصت(در حدود 4-2 برگی)،اقدام به وجین و سله شکنی نمایید.
-آب نقش اساسی در بروز پتانسیل عملکرد گیاه پنبه دارد.بنابراین آب را در زمان مناسب و به مقدار کافی بر اساس نیاز گیاه در اختیار آن قرار دهید.با توجه به شرایط خشکسالی حاکم در منطقه توصیه می شود زمان آبیاری را با توجه به رطوبت قابل استفاده در خاک در نظر بگیرید.هر گاه رطوبت قابل استفاده خاک به 50% تقلیل یابد(تشخیص این زمان هر گاه نمونه خاکی که از عمق 20-15 سانتی متر می گیرید در حد گاورو با کمتر از آن باشد)اقدام به آبیاری نمایید.در هر نوبت آبیاری نیز بین 600 الی 800 متر مکعب آب در اختیار گیاه قرار بدهید.
-شروع گل دهی تا چهار هفته پس از آن مهم ترین مرحله از رشد و نمو گیاه می باشد چرا که 90% غوزه های قابل استحصال به عنوان محصول وش در این مدت که مصادف با تیر ماه است،تشکیل می شوند.لازم است در طول این مدت گیاه اولاً با تنش رطوبتی مواجه نشده و ثانیاً با عواملی چون آفات که باعث خسارت به قوزه ها می شوند نیز به موقع مبارزه شود،چرا که شرایط جوی پس از این مدت یعنی مرداد ماه به ویژه گرمای زیاد روز و شب به شدت ماندگاری قوزه ها را پایین می آورد.

کنترل علفهای هرز: پنبه به علف کشهای هرونی بسیار حساس است . علف کشی مانند تریفلورالین را می توان قبل از کاشت با خاک مخلوط نمود . این علف کش اثر بقائی داشته و بذر علفهای هرز را در مرحله جوانه زدن تا ۲ الی ۳ ماه پس از سبز شدن محصول کنترل می کند بدون اینکه بر پنبه اثر نامطلوبی گذارد .

آفات و امراض: کرم خاردار پنبه ، کرم غوزه پنبه ، کرم برگخوار پنبه ، کرم ساقه خوار پنبه ، عسلک پنبه ، تریپس زرد پنبه ، سن سبز پنبه ، سنگ تخم پنبه ، کنه تار عنکبوتی و کک پنبه را نام برد .

کرم خاردار پنبه با نام علمی Earias insulana از مهمترین آفات پنبه در ایران محسوب می شود .

کرم خاردار به رنگهای قهوه ای ، زرد یا سبز زیتونی و گاهی خاکی دیده می شود . بر روی حلقه های پشتی بدن لارو برآمدگی های گوشتی خار مانند دیده می شود . این کرم از اوایل فصل به غنچه های جوان حمله و از طریق تغذیه آنها را سوراخ کرده و باعث ریزش گلها و غوزه های جوان می گردد . غوزه های مسن مقاومت نشان داده و ریزش نمی یابد .

و نیز مبارزه شیمیایی با سمومی مانند گوزاتیون یا سوین امکان پذیر است .

کرم غوزه پنبه با نام علمی Heliothis obsoleta علاوه بر پنبه به بسیاری محصولات دیگر نیز حمله می کند . خسارت توسط لاروهائی بعمل می آید که طول آنها به ۴۰ میلیمتر می رسد و رنگ بدن آنها از سبز تا سیاه متفاوت و روی پشت آنها چهار ردیف نوار تیره مشاهده می شود . لاروهای جوان ابتدا از پارانشیم برگ تغذیه و سپس به غنچه ، گل و غوزه حمله و غوزه ها را سوراخ می کند .

کرم برگخوار پنبه با نام علمی Spodoptera littoralis عمومی است که به پنبه خسارت وارد می سازد .

طول لارو کامل به ۴۰ میلیمتر می رسد و رنگ آن از زرد مایل به سبز تا سیاه مایل به خاکستری با نقطه های سیاه تغییر می کند . در روی سینه و شکم لارو خطوط طولی سبز مایل به زرد و در طرفین بدن نوار پهن موج دار به رنگ زرد تیره مشاهده می شود .

مبارزه زراعی علیه کرم برگخوار پنبه با جمع آوری بقایای محصول ، انهدام علفهای هرز و شخم عمیق پس از برداشت محصول می باشد . مبارزه شیمیایی با سمومی مانند دیپترکس ، سوین و گوزاتیون توصیه شده است .

کرم ساقه خوار پنبه بنام علمی Platuedra vilella کرمی کوچک به طول ۷ تا ۱۱ میلیمتر است که در ابتدای جوانی از جوانه های پنبه تغذیه و سپس از راس ساقه به داخل آن نفوذ و دالانی طولی به طول ۵ تا ۸ سانتی متر بوجود می آورد . شدت خسارت این آفت با گذشت فصل و چوبی شدن ساقه ها کاهش می یابد .

عسلک پنبه با نام علمی Bemisia tabaci شته ای است که به بسیاری گیاهان زراعی حمله می کند . این شته از طریق مکیدن شیره پرورده از آوند آبکشی سبب ضعف بوته ها گشته و با ترشحات خود سبب بهم چسبیدگی الیاف و نیز توسعه قارچها می گردد . خسارت اخیر موجب افت کیفیت محصول می شود . برای مبارزه شیمیایی ممکن است از سموم تیودان ، دیمیکرون و یا پرفکتیون استفاده نمود .

تریپس زرد پنبه با نام علمی Thrips flavus حشره زرد کوچکی است که بسرعت از بوته ای به بوته دیگر انتقال و به جوانه ها ، برگها و غوزه های جوان حمله و در سطح زیرین برگ ایجاد لکه های نقره ای می کند .

برای مبارزه با این آفت ممکن است از سموم فسفره استفاده بعمل آورد .

سنک تخم پنبه با نام علمی Oxycarenus hylipennis حشره کوچکی به طول ۴ تا ۵ میلیمتر است که از لپه دانه های رسیده تغذیه می کند . برداشت زودهنگام محصول جهت پیش گیری از تخم ریزی حشره بر روی دانه ها موثر است . کنترل شیمیایی علیه سایر آفات بر کنترل سنک تخم پنبه نیز موثر واقع می شود .

عامل بیماری بوته میری پنبه قارچی است بنام Fusarium oxusporum  که به بافت آوندی ریشه حمله و انتقال آب را مختلف می نماید .

ریزش برگهای مسن در اثر حمله این قارچ تسریع گشته و پژمردگی بوته در ارقام حساس مشاهده می گردد .

ظاهراً ارقام استونویل ، کوکروامپایر به این بیماری مقاوم و ارقام آکالا و دلتا پاین ۱۵ به این بیماری حساسند .

بیماری پژمردگی پنبه توسط قارچ Verticillium dahliae ایجاد می شود .بارزترین نشانه بیماری زرد شدن حاشیه برگها و فواصل رگبرهاست .

انتقال آب در اثر توسعه بیماری دچار اختلال شده و گیاه دچار پژمردگی می گردد . مبارزه بااین بیماری از طریق عملیات معمول بهداشتی ،‌ضد عفونی بذر با قارچ کشها و استفاده از ارقام مقاوم بعمل می آید . ظاهراً رقم ساحل مقاومت نسبی به این بیماری دارد .

بیماری ساق سیاه پنبه توسط یک نوع باکتری بنام Manthomonas malvacearum ایجاد می شود . حمله این باکتری سبب پوسیدگی و سوختگی ساقه و طوقه پنبه می شود . بدنبال توسعه بیماری ساقه ها خشک و یا ضعیف شده و در اثر باد و وزن بوته می شکند . عملیات بهداشتی ، ضد عفونی بذر و استفاده از ارقام مقاوم برای کنترل این بیماری توصیه شده است .

بیماری مرگ گیاهچه پنبه توسط قارچ ساپروفیت Rihizoctonia Solani ایجاد شده و در اوایل دوره رشد به پنبه آسیب می رساند . گاهی گیاهچه قبل از سبز شدن دچار بیماری گشته و در زیر خاک از بین می رود . مبارزه با این قارچ از طریق تأمین شرایط مناسب برای تسریع در سبز شدن بذر و نیز انتخاب ارقام مقاوم انجام پذیر است .

موارد استفاده: کنجاله پنبه دانه ۳۳ الی ۴۳ درصد پروتئین دارد و بعنوان مکمل پروتئین در جیره دام مصرف می شود .

بهترین سم برای شته سیاه مرکبات چیست؟

شته سیاه مرکبات با نام علمی  Toxoptera aurantii  شیره گیاهی درختان مرکبات را می مکند و با تغذیه از شیره اندام  برگ و جوانه گل  موجب ضعیف شدن درخت می شود. 

شته سیاه مرکبات با تغذیه از شیره گیاهی می تواند موجب انتقال بیماری ویروس ترستزا از درختان آلوده  به درختان سالم مرکبات گردد.

مواد قندی و شیره حاصل از تغذیه شته ها روی برگ ها محیط مناسب برای فعالیت قارچ فوماژین ایجاد می کند و در نتیجه موجب سیاه شدن سطح برگ های شده که با کم شده ظرفیت فتوسنتزی برگ ها سبب کاهش کیفیت میوه ها می شود.

طول چرخه زندگی یک نسل شته سیاه مرکبات در دمای 10 درجه سانتی گراد 51 روز و در دمای 32 درجه سانتی گراد 8 روز است و در شرایط محیطی مناسب می تواند در مدت زمان کوتاه جمعیت زیادی تولید نماید.

شته ها دشمنان طبیعی زیادی مانند کفشدوزک ها و بالتوری ها دارند که موجب کاهش جمعیت شته ها روی درخت می گردد.

سمپاشی مکرر حشره کش ها موجب کاهش جمعیت حشرات مفید می گردد و در ضمن استفاده از یک نوع سم یا سموم مشابه نیز سبب مقاوم شدن شته ها در برابر سموم می شود.

حشره کش های موسپیلان ، ایمیدا کلوپراید ، افوریا و تپکی از شته کش های موثر در کنترل شته سیاه مرکبات می باشد.

افزایش غلظت ازت و کاهش غلظت پتاسیم در برگ ها موجب تغذیه بهتر و رشد سریع جمعیت شته های می گردد و در هنگام سمپاسی با حشره کش های فوق ،  همراه با آنها مصرف کود های یونی کا40 یا تکنو آمینو پتاسیم نیز در کاهش جمعیت شته ها موثر است .

سموم حشره کش و کود های فوق را می توانید از نمایندگی ها شرکت گل سم گرگان یا شرکت رها اندیش کاوان تهیه نمائید.

ایده هایی برای باغبانی ارگانیک و کنترل آفات بطور طبیعی

کاشت برخی از گیاهان با همدیگر، فاصله بندی صحیح و روش های طبیعی کنترل بیماری و آفت می تواند تولید سالم بدون نیاز به مواد شیمیایی را تضمین کند. برخی از گیاهان یکسری خصوصیات طبیعی دارند که وقتی در کنار دیگر گیاهان کاشته شوند، به آن گیاهان کمک می کنند تا رشد کنند و آفات را دور نگه دارند. استفاده از این خصوصیات طبیعی، راهی برای افزایش تولید در باغ و قراردادن گیاهان بیشتر در یک فضای کوچکتر است.

کاشت گیاهان همراه احتمالا از زمانی آغاز شده است که باغبان اولیه متوجه شده بودند که برخی از گیاهان زمانی که در کنار برخی از گیاهان دیگر کاشته می شدند به بهترین حالت از رشد خود می رسند. برای برخی از این افسانه ها و روایات قومی پشتوانه ای علمی نیز وجود دارد، اما بسیاری هم معتقدند که کاشت گیاهان همراه عمدتا ثابت نشده است. البته، باغبانان همیشه می توانند این ایده ها را عملا امتحان کنند و کارایی آن را محک بزنند.

تحقیقات نشان می دهد که کاشت گیاهان همراه در فرهنگ اقوام بومی در واقع به طور طبیعی رخ می داده است. ترکیبات موجود در گیاهان به عنوان مواد دافع آفات یا جذب شکارچیان آفات عمل می کنند. گیاهان همراه برای گمراه کردن و یا دفع آفات گیاهی و یا برای تشویق رشد سایر گیاهان و به عنوان یک تله برای آفات و انگل ها عمل می کنند و مورد استفاده قرار می گرفته اند. گیاهان همراه به منظور ارائه مواد غذایی و یا احتمالا یک خانه جذاب یا زیستگاه برای حشرات مفید - نیز ممکن می تواند به عنوان "پرستار محصول" مورد استفاده قرار گیرد و ایفای نقش نماید. این گیاهان همچنین قادر به تولید بوهایی هستند که آفات را گیج و گمراه کند و از حضور آنها جلوگیری نماید و یا بوی تولیدی آنها به گونه ای باشد که یک محصول در حال رشد گیاهی را از دید آفات پنهان و مخفی سازد. در ادامه دربارۀ برخی از این گیاهان همراه محبوب و موثر اطلاعاتی ارائه شده است که مطالعه آنها خالی از لطف نخواهد بود:

• ریحان: اگر با گوجه فرنگی کاشته شد، تولید و طعم را بهبود می بخشد. ریحان برای فلفل ها نیز خوب است و گفته شده است که پشه ها را دفع می کند. همچنین می توان ریحان را در سراسر باغ برای رایحه و خواص سودمندش کاشت.

• گاو زبان: یک همراه عالی برای گوجه فرنگی و کلم است زیرا هم کرم شاخدار گوجه فرنگی و هم شاپرک کلم را دفع می کند. همچنین به گیاه توت فرنگی نیز کمک می کند و در واقع برای هر چیزی در باغ سودمند است. آن را در سراسر باغتان بکارید.

• بابونه: یک همراه عالی برای کلم، خیار، پیاز و تمام خانواده کلم است. طعم آنها را بهبود می بخشد و یک گیاه عالی است زیرا حشرات مفید را جذب می کند و گل های زیبا و ظریفی دارد.

• شوید: نیز اگر با کلم، خیار، کاهو و غیره کاشته شود، عالی می شود زیرا طعم را بهبود می بخشد و به دفع آفات کمک می کند و همچنین در تهیه ترشی خانگی می توانید آنرا بکار ببرید! شوید می تواند خیلی بزرگ شود، بنابراین آن را در وسط بستر خیار بکارید. شوید را با گوجه فرنگی نکارید!

• علف گربه (گل نپتون catnip): یک گیاه عالی دیگر برای کاشتن و در دسترس داشتن است. آن را نزدیک کدو و خیار بکارید، زیرا شته ها و حشرات کدو را دفع خواهد کرد. برگهای خشک شده آن می تواند بصورت چای به آرام کردن معده کمک کند و همچنین اسپری آن بر روی بسیاری از گیاهان، قدرت کنترل آفات آن را دو برابر می کند.

• تربچه: می تواند در سراسر باغ و در زیر گیاهانی مانند خیار کاشته شود تا سوسک های خیار را دور کند.

• گل همیشه بهار: اگر در سراسر باغ کاشته شود، به جلوگیری از کرم های حلقوی کمک می کند و آفات را دور می کند. آنها تمام تابستان تا زمانی که شما گل های مرده را بچینید، گل خواهند داد.

• گل های لادن: نیز گل های همراه عالی برای گوجه فرنگی، خیار، کلم و گیاهان دیگر هستند. این گل ها خوردنی هستند و می توانند در سالاد ریخته شوند. آنها برای طالبی و کدو نیز مفید هستند.

• پیاز: را می توان آزادانه در سراسر باغ کاشت که به دور نگه داشتن آفات از کلم، بروکلی، گوجه فرنگی، توت فرنگی، فلفل، خیار و دیگر گیاهان کمک می کند. کشت مخلوطی از این گیاهان می تواند آفات باغ را به میزان زیادی کاهش دهد.

• گل های آفتابگردان: همراهان عالی و زیبا در سراسر باغ هستند. آنها را در کنار خیار، لوبیا و گیاهان رونده بکارید تا یک داربست فراهم کنند. آنها مقاوم و بادوام اند و یک تله عالی برای شته ها و دیگر آفات هستند. آنها معمولا خودشان دانه های زیادی را برای استفاده در سال آینده فراهم می کنند.

گیاهان همراه بسیاری وجود دارند، برای اطلاعات بیشتر در مورد این گیاهان و نحوه عملکردشان لطفا پوستر باغبانی ارگانیک، استفاده از گیاهان همراه را دانلود نمائید.

اما اگر شما از قبل گیاهان خود را کاشته اید و با آفات مشکل دارید،

برخی راه حل های طبیعی دیگر می تواند مفید باشد:

• چای یا محلولی از پودر کتانجک (نوعی جلبک بزرگ kelp) به دور کردن سوسک های ژاپنی و شته ها کمک می کند و همچنین مواد مغذی برای گیاهان را فراهم می کند. آنرا یکبار در هفته یا بیشتر، قبل و در مدت زمان های آلودگی به حشرات بر روی گیاه اسپری نمائید.

• اسپری سیر و فلفل قرمز تند (دستور تهیه آنرا در قسمت پایین ببینید) بسیاری از حشرات باغ و آفات را دور می کند. این روش احتمالا ارزان ترین گزینه برای تهیه در خانه است و زمانی که آن را اسپری می کنید نیز برایتان مضر نیست. یکبار در هفته یا بیشتر برای چندین هفته قبل و در مدت زمان های آلودگی بکار ببرید.

• چای بادرنجبویه حشرات کدو و شته ها را دفع می کند. 2 بار در هفته یا در صورت نیاز بیشتر، آنرا اسپری کنید.

• محلولی از چند قاشق چای خوری جوش شیرین حل شده در آب می تواند به جلوگیری و درمان قارچ ها و کپک پودری شکل بر روی گیاهان کمک کند. در صورت نیاز بعنوان یک ماده جلوگیری کننده و درمان جدی آن را استفاده نمائید.

• پودر خاک دیاتومه یک ماده جلوگیری کننده و از بین برنده همه کاره برای هر نوع آفت حشره است، چون یکسره می کشد، بنابراین باید با دقت استفاده شود. معمولا فقط زمانی که لارو (کرمینه) هر حشره ای بر روی گیاهان دیده شود، استفاده می گردد. باید بعد از آبیاری یا بارش باران دوباره زده شود. فقط در صورت نیاز بر روی گیاهان بپاشید.

• اسپری گیاه نیم یک گزینه محبوب در دنیا برای کنترل آفات است.


طرز تهیه اسپری باغ فلفل تند

مواد و دستگاه های لازم:

1. 2 تا 4 حبه سیر 
2. حداقل 4 عدد فلفل قرمز تند
3. 2 قاشق غذا خوری روغن نباتی
4. 1 قاشق غذا خوری صابون مایع
5. 2 تا 3 فنجان آب داغ
6. مخلوط کن
7.  حوله، صافی

طرز تهیه:

1. سیر، فلفل، روغن، صابون و آب را در مخلوط کن بریزید و با درجه بالا برای چند دقیقه مخلوط نمائید.
2. مخلوط را در کاسه یا پارچ بریزید و بگذارید یک شب یا برای حداقل 12 ساعت بماند تا تاثیرات سیر و فلفل تشدید گردد.
3.  آن را توسط حوله، پارچه پنیر یا صافی صاف کنید و در شیشه دهان گشاد نگه دارید.
4. برای استفاده، حدود 2 قاشق غذا خوری از آن را در یک بطوری اسپری 453 گرمی (یا 3 قاشق غذا خوری در 680 گرم) بریزید و خوب تکان دهید.
5.  در صورت نیاز آن را مستقیما بر روی گیاهان اسپری کنید... بهتر است دستکش بپوشید!
6.  می توان آن را هر زمان احتیاج بود برای جلوگیری و کنترل آفات بکار برد.
   

کود دهی طبیعی

گزینه های طبیعی بسیار خوبی برای کود دهی و حاصلخیز کردن خاک وجود دارند. برنامه ریزی خوب و کاشت گیاهان همراه می تواند به بازدهی خوب منجر شود، اما اگر شما با خاک فقیر باغبانی را آغاز می کنید، برخی از کودها ممکن است مورد نیاز باشد:

• چای کتانجک (نوعی جلبک بزرگ KELP) یک اسپری برگ عالی است که وقتی بر روی برگ ها اسپری شود (فقط در زمان های گرم روز اسپری نشود)، گیاهان را تغذیه می کند. پاشیدن پودر کتانجک در اطراف گیاهان نیز می تواند اثر مغذی برای گیاهان داشته باشد.

• چای گزنه یکی دیگر از گزینه های مغذی است و اگر شما ضایعات آشپزخانه و برگها را کمپوست می کنید، گزنه خشک شده را می توان برای تکمیل خک و بستر کمپوست افزود.
• گل های بومادران را می توان بصورت چای یا مخلوط مایع بکار برد و برای آبیاری گیاهان برای تغذیه بیشتر استفاده کرد. همچنین شما می توانید فقط گل های بومادران را در سراسر باغ بپاشید و گفته شده که آنها اثر دفع کننده آفت نیز دارند.

علف های هرز

بسیاری از علف های هرز، گیاهان بومی ای هستند که طبیعت مادری آنها را برای شکوفایی منطقه شما قرار داده است – برای همین است که از بین بردن آنها بسیار سخت است. یادگیری عشق ورزیدن به علف ها، به معنای گسترش دادن افق های فرهنگیمان است. همچنین بسیاری از به اصطلاح علف ها، خوردنی هستند و یا مصارف پزشکی دارند. برگ های جوان و سبز قاصدک، کاسنی دشتی و دیگر "علف های" معمول، را می توان در سالاد بصورت خام یا بصورت پخته مصرف کرد. ریشه کاسنی دشتی اغلب برای بالا بردن طعم به قهوه اضافه می شود. بسیاری از این علف ها حاوی ویتامین ها و مواد مغذی بسیاری هستند که خوشمزه نیز می باشند.

علف کشهای طبیعی

از آنجایی که در طبیعت همواره درسهای زندگی وجود دارد و وظیفه انسان هم کشف و استفاده از آنهاست بنابراین ابتدا وضعیت وجود آفات و علف های هرز را با عشق و خرد می پذیریم و برای از بین نرفتن این جریان عشق در طبیعت و تداوم آن در وجود ما قبل از بین بردن علف های هرز و هرگونه آفت کشی همواره ابتدا از درون از مادرمان (طبیعت) اجازه بگیریم و همواره با درنظر گرفتن شفقت و نه از روی خشم کلافگی به وجود آمده از حضور آفات و ... به عنوان آخرین چاره با کمترین ایجاد درد در آنها با عشق و صبر دست به این کار بزنیم تا این عمل ما کمترین میزان از درد و رنج و نفرت و خشم که خلاف اصول طبیعت است را بر جا بگذارد و هدف نیک ما برای ارتقای کاشت و سازندگی بیشتر طبیعت را به آن القا نماید. در ادامه سعی بر آن شده تا راههایی با کمترین میزان رنجش در زمانهای بحرانی و اجتناب ناپذیر بودن آن ارائه گردد به امیدی که راههای پر شفقتی جایگزین شود:

طرز تهیه اسپری علف کش غیر سمی:

• 0/4 کیلوگرم نمک
• یک گالن (3/7 لیتر) سرکه سفید
• مایع صابون (8 قطره)
نمک را در سرکه حل کنید، سپس 8 قطره مایع صابون به آن اضافه نمائید و محلول حاصل را در بطری اسپری بریزید و روی آن برچسب بزنید که برای موارد دیگری به اشتباه استفاده نشود.

توجه: حتما دقت شود که این محلول دقیقا بر روی علف های هرز اسپری شود و بر روی گیاه اصلی نریزد.

همچنین می توان بر روی علف های هرز روزنامه های مرطوب را همانند شکل ریز چید و روی آن مالچ (خاکپوش) ریخت که این کار از رسیدن اکسیژن به علف های هرز جلوگیری می کند و سبب از بین رفتن آنها می شود.

به طور کلی راه های کنترل آفات بطور طبیعی، ارزان تر از خرید آفت کش ها می باشد و همچنین برای باغتان، خانواده تان و طبیعت و محیط زیست ایمن تر است.

راه های پیشگیری:

ساده ترین راه برای پیشگیری از آسیب حشرات در باغتان، در درجه اول دور کردن آنها از آمدن به باغتان است. داشتن یک باغ سالم بهترین راه دفاع است.

گیاهان ضعیف را بیرون بکشید. آنها ممکن است آلوده به آفات شده باشند و آنها شکارگران را جذب خواهند کرد. گیاه را بیرون بکشید و آن را دور از ناحیه باغتان دفن کنید یا دور بریزید.

خاک ارگانیک و سالم تهیه کنید.شیوه های کمپوست طبیعی، قرار دادن برگ ها یا کاه در اطراف گیاهان (به منظور جلوگیری از دست دادن آب یا یخ زدن ریشه گیاه) و پوشاندن روی خاکتان با کمپوست یا کودهای طبیعی بهترین راه برای رشد دادن گیاهان قوی و استوار است.

اسپری یا خاکپوشی از جلبک. جلبک ها حاوی عناصری از قبیل آهن، روی، باریوم، کلسیم، سولفور و منیزیوم می باشند، که رشد سالم را در گیاهان تقویت می کنند. کود حاوی جلبک بصورت خاکپوش یا اسپری، رشد را تقویت می کند و به گیاه قدرت می دهد تا در برابر بیماری مقاوم باشد. خاکپوش جلبک همچنین کرم ها را دور می کند.

زیستگاه حشرات را به حداقل برسانید. باغتان را از مواد زائد و علف های هرزی که محل های زاد و ولد حشرات هستند، پاک نمائید. از خاکپوش تمیز استفاده نمائید.
گیاهان (محصولات) مختلف را در کنار هم بکارید. آفات و حشرات اغلب ویژه برخی گیاهان هستند. وقتی بطور مخلوط گیاهان را بکارید، آفات کمتر احتمال دارد تا در سراسر یک محصول پخش شوند.

شاخ و برگ گیاهان را خشک نگه دارید. ابتدای روز آبیاری نمائید، به این ترتیب شاخ و برگها برای بیشتر روز خشک خواهند ماند. شاخ و برگ خیس، حشرات و آسیب قارچی به گیاهانتان را افزایش می دهد. در اینجا (drip-irrigation) می توانید شیوه های آبیاری قطره ای را به ریشه گیاهانتان ببینید، بدون اینکه شاخ و برگ ها خیس شوند.

ضد عفونی نمائید. اگر شما با گیاهان آلوده کار می کنید، قبل از رفتن به نواحی دیگر باغ، ابزارتان را تمیز نمائید. این کار، سرعت شیوع حشرات مهاجم را کاهش خواهد داد.

حشرات سودمند برای باغتان:

حشرات سودمند، حشراتی هستند که می توانند به باغتان جذب شوند، که حشرات آسیب رسان یا لارو آنها را شکار می کنند. گونه های مختلف بسیاری برای مشکلات خاص وجود دارند:

• زنبورهای پارازیتویید و چالکیدها Brachonids,Chalcids and Ichneumon Wasps
این حشرات سودمند کوچک، کرم های برگ خور را از بین می برند. شما می توانید با کاشتن هویج، کرفس، جعفری، زیره سیاه و گل هویج وحشی، همگی از خانواده تیره چتریان، آنها را به باغتان جذب کنید. این گیاهان به سادگی رشد می کنند و برخی از آنها را باید اجازه بدهید تا گل بدهند. زیرا این گل آنهاست که حشرات را جذب می کند.

• کفشدوزک
این حشرات، شته ها، کنه، مگس سفید و حشرات پولک دار را مصرف می کنند. با کاشتن اعضای خانواده گل آفتابگردان، کاسنی بری یا بومادران می توانید آنها را به باغتان جذب نمائید.

• حشرات شکاری مانند شیر مورچه و شته خوار
اینگونه حشرات مصرف کنندگان مشتاق شته ها هستند و لارو آنها (نوزاد حشرات) شته ها و دیگر انواع حشرات آفت را می خورند. آنها به گل های تیره کاسنی، از قبیل بومادران، گل مینا، گل ژاپنی جذب می شوند.

• زنبور (Hover fly)
این نوع زنبورها مصرف کنندگان مشتاق شته ها هستند و لارو این حشرات شته ها و دیگر حشرات آفت را می خورند. آنها نیز جذب گل های تیره کاسنی می شوند، مانند بومادران، گل مینا، گل ژاپنی.

• آخوندکاین حشرات بزرگ اشتهای زیادی برای اکثر آفات باغ دارند. تخم های آخوندک در باغ قرار داده می شود که آنها بعد از از تخم بیرون آمدن، سریع رشد می کنند و بزرگ می شوند.

• نماتدها
در برابر لارو بیدها (cutworms) موثر است. cutworm نوعی آفت متداول است که جوانه های گیاه را قبل از اینکه بتوانند رشد کنند و از زمین بیرون بیایند، از بین می برد. نماتدها همچنین در برابر سوسک ها و لارو شپشه موثر هستند. تخمهای نماتد میکروسکوپی هستند و بصورت اسفنج کوچی از میلیون ها نماتد کوچک در هربار می باشند. این ها با آب مخلوط می شوند و بر روی خاک ریخته می شوند، که بعدا از تخم بیرون می آیند و سراغ کارشان می روند. اگر آنها بر روی شاخ و برگ هستند، آنها را بشوئید تا بر روی زمین قرار گیرند. نماتدها برای انسان ها و حیوانات خانگی بی زیان هستند.

حشره خانه کوچک باغ: شما همچنین می توانید یک باغ کوچک از گیاهان گلدار مخصوص جذب و پناه حشرات سودمند در کنار باغتان داشته باشید. این حشرات خوب بسیاری از حشرات آفت متداول باغ را شکار می کنند و به باغبان یک جایگزین طبیعی و بی خطر برای آفت کش ها می دهند. برای اطلاعات بیشتر درباره ایجاد یک پناهگاه کوچک در باغ، اینجا Garden Mini Insectary کلیک نمائید.

تهیه خانگی اسپری برای دفع آفات:

حشرات نرم تن (کرمهای ریز، شته ها، شپشک سفید):
یک قاشق غذا خوری روغن کانولا و چند قطره صابون مایع را در یک لیتر آب بریزید. بخوبی تکان دهید و در بطری مخصوص اسپری بریزید. گیاه را از بالا به پایین اسپری کنید و از پایین به بالا هم اسپری نمائید تا زیر برگ ها نیز اسپری شود. روغن حشرات را خفه می کند.

کرم های ریز و دیگر حشرات:
دو قاشق غذا خوری از سس فلفل تند یا فلفل قرمز تند را با چند قطره صابون مایع در یک لیتر آب مخلوط نمائید. بگذارید یک شبانه روز ثابت بماند، سپس هم بزنید و در بطری مخصوص اسپری بریزید و همانند بالا عمل نمایید. در مدت اسپری، بطری را گاهی تکان دهید.

بیماری های قارچی:
دو قاشق غذا خوری جوش شیرین را در یک لیتر آب بریزید. آن را در بطری اسپری بریزید و بر روی نواحی آلوده شده، بپاشید. این کار را هر چند روز یکبار انجام دهید تا مشکل بر طرف گردد.

کپک پودری:
قسمت های مساوی از شیر و آب را با هم مخلوط نمائید و بر روی گیاهان آلوده شده اسپری کنید. انجام این کار سه بار در هفته باید بیماری را کنترل نماید.

حشرات و بیماری های قارچی:
یک قاشق غذا خوری از روغن پختی، دو قاشق غذا خوری جوش شیرین و چند قطره صابون مایع را در یک لیتر آب بریزید و مخلوط نمائید. آن را در بطری اسپری بریزید و مانند بالا عمل کنید.

احتیاط: اسپری ها که حشرات مضر را می کشند، همچنین حشرات سودمند را نیز می کشند. این اسپری های خانگی را بطور انتخابی مصرف نمائید، فقط بر روی گیاهان آلوده شده، اسپری کنید. آنها را ابتدای صبح یا درست قبل از تاریک شدن هوا بکار ببرید. بعد از بارش باران نیز دوباره آن را اعمال کنید. در زمان اسپری، پوشش محافظ داشته باشید.