آموزش کاشت گل پیپ هلندی رینجنز

نوشته شده توسط Bazram در دستورالعمل پرورش . 0 نظر

گل پیپ هلندی رینجنز (به انگلیسی: Gaping Dutchman's Pipe)

نام علمی: Aristolochia ringens

گل پیپ هلندی رینجنز یک گل بسیار زیبا و کمیاب است که بومی جنوب آمریکا می‌باشد. این گل به صورت بالارونده رشد می‌کند و به ارتفاع 2 تا 10 متر می‌رسد. گل پیپ هلندی زمانی که به صورت منظم آبیاری شود عملکرد بسیار خوبی در گلدان دارد. پیپ هلندی رینجنز ظاهر بسیار جالب و عجیبی دارد و از بهار تا تابستان گل های 12 سانتی متری معطری در بوته تولید می‌شود. این گل ها باعث جذب حشرات گرده افشان می‌شوند در نتیجه گرده افشانی را آسان می‌کنند. گل ها زمینه زرد-کرمی دارند و بر روی گلبرگ ها رگه های قرمز، ارغوانی و بنفش وجود دارد. گیاه دارای میوه های کپسولی شکل است که وقتی رسیده می‌شوند قهوه ای رنگ شده و درون آن ها پر از دانه های بارور می‌باشد. گیاه بسیار زیباست و دارای برگ های قلبی شکل است. برگ ها به اندازه 8 سانتی متر و عرض 5 سانتی متر هستند و در کنار هم یک توده برگی را ایجاد می‌کنند. ساقه های گیاه به مرور زمان چوبی می‌شوند. 

کاشت بذر گل پیپ هلندی رینجنز

قبل از کاشت، بذرها را به مدت 48 ساعت در آب گرم بخیسانید و بعد آن ها را روی خاک غنی قرار دهید. دانه ها را با مقداری ورمیکولیت یا کمپوست بپوشانید. بعد از کاشت بذرها، خاک را مرطوب کنید ولی مواظب باشید خاک خیس نشود. دمای مناسب برای جوانه زنی بذر پیپ هلندی رینجنز 21 درجه سانتی گراد می‌باشد. گلدان را تا زمان جوانه زنی بذرها در یک کیسه پلی اتیلن قرار دهید و آن را در یک مکان تاریک بگذارید. جوانه زنی بذرهای گل پیپ هلندی رینجنز معمولا یک تا سه ماه طول می‌کشد. البته ممکن است کمی طولانی تر شود بنابراین نا امید نشوید. زمانی که جوانه ها به اندازه ای بزرگ شدند که در دست گرفته شوند آن ها را به یک گلدان 13 سانتی متری منتقل کنید. گلدان را از یک کمپوست خوب پر کنید و در یک مکان روشن به دور از نور مستقیم خورشید قرار دهید. زمانی که گیاه به خوبی رشد کرد آن را به خارج از خانه منتقل کنید، می‌توانید گیاه را در گلدان نگه دارید و یا آن را در زمین بکارید. گیاه باید در یک مکان روشن دور از نور مستقیم خورشید کاشته شود.

گل پیپ هلندی رینجنز یک مکان روشن و با تهویه خوب را دوست دارد ولی نباید در نور مستقیم قرار بگیرد. درجه حرارت مناسب برای این گیاه در تابستان 20 تا 25 درجه سانتی گراد و در زمستان بالای 10 درجه سانتی گراد می‌باشد. گیاه در طول دوره رشد به یک یا دو بار آبیاری در طول هفته نیاز دارد. در طول زمستان نباید بیشتر از یک بار در هفته به گیاه آب داد. این گیاه می‌تواند دوره های کوتاه خشکسالی را تحمل کند و تازه بماند. در طول فصل رشد، دو هفته یک بار به گیاه یک کود متعادل بدهید. گل پیپ هلندی رینجنز در خاک های غنی با زهکشی خوب رشد خوبی دارد. خاک های شنی سبک برای کاشت این گیاه مناسب هستند. PH مناسب برای گل پیپ هلندی رینجنز 5.5 تا 7 می‌باشد.

اگر این مطلب مفید است، شاید یکی از دوستان شما
نیز به آن احتیاج داشته باشد. آن را به اشتراک بگذارید.

آموزش کاشت درختچه گل ختمی رنگارنگ

درخت گل ختمی رنگارنگ (به انگلیسی Confederate rose)

نام علمی: Hibiscus mutabilis

درخت گل ختمی رنگارنگ به ارتفاع 3 تا 4.5 متر رشد می‌کند و یک تنه چوبی دارد اما به طور معمول درختچه گل ختمی رنگارنگ از چند تنه 1.8 تا 2.5 متری تشکیل شده است. این گیاه بومی جنوب چین است و یک چشم انداز بسیار زیبا ایجاد می‌کند. درختچه گل ختمی رنگارنگ یکی از دیدنی ترین درختچه های گل می‌باشد و رشد راحتی دارد. گل ها زمانی که باز می‌شوند سفید رنگ هستند و سپس رنگ آن ها صورتی می‌شود، بعد از چند وقت رنگ گل ها آبی-صورتی تیره می‌شود. ویژگی قابل توجه این گیاه این است که گل ها به سه رنگ مجزا روی بوته قرار دارند و به طور همزمان چرخه رنگ شکوفه ها مستقل از یکدیگر است. این گل های دیدنی و جذاب در یک زمان از سال که بسیاری از گیاهان چوبی زینتی دیگر بدون گل هستند، روی بوته قرار دارند. گل دهی از اواسط تابستان تا اواسط پاییز می‌باشد. گل ها به قطر 8 تا 13 سانتی متر هستند. بعد از تمام شدن دوره گل دهی، کپسول های کرک دار در گیاه تشکیل می‌شود که خشک شده و دانه آزاد می‌کنند. برگ های این گیاه به اندازه 12 تا 17 سانتی متر هستند و به رنگ سبز روشن می‌باشند و در سطح زیرین خود کرک دارند و چند لوبی هستند. درختچه گل ختمی رنگارنگ بسیار مقاوم است و ریشه آن نیز بسیار با دوام می‌باشد و می‌تواند بعد از گذشت یک دوره سرما دوباره رشد کند. این درخت در بسیاری از مکان ها و در بسیاری از خاک ها سازگار است و می‌تواند طیف وسیعی از شرایط را تحمل کند. با این حال، درختچه گل ختمی رنگارنگ یک خاک غنی از هوموس با زهکشی خوب را ترجیح می‌دهد. این گیاه جذاب در آفتاب کامل یا سایه جزیی می‌تواند رشد کند. گل ختمی رنگارنگ با آبیاری منظم به خوبی پیشرفت می‌کند اما می‌تواند تنش را هم تحمل کند.

کاشت بذر درختچه گل ختمی رنگارنگ

بذرها را می‌توان بعد از گذشت سرما به طور مستقیم در زمین کاشت و سرعت جوانه زنی آن نیز بسیار خوب می‌باشد. برای این گیاه نور و گرما و خاک مرطوب فراهم کنید. در صورتی که بذر درختچه گل  ختمی رنگارنگ در اوایل بهار کاشته شود، در سال اول گل می‌دهد. این گیاه در خاک های اسیدی، خنثی و قلیایی قادر به رشد است. 

درختچه گل ختمی رنگارنگ در مناطق گرم و مرطوب و یا مناطق نیمه گرم کاشته می‌‌شود. این گیاه می‌تواند دمای ۱۵- درجه سانتی گراد را نیز تحمل کند و زنده بماند. دمای مناسب برای جوانه زنی بذر درخت گل ختمی رنگارنگ ۱۸ تا ۲۴ درجه سانتی گراد می‌باشد. علاوه بر جوانه زنی گیاه در این دما رشد خوبی نیز دارد.

مراقبت از درختچه گل ختمی رنگارنگ

در زمان آبیاری به اندازه ای به گیاه آب دهید که ریشه به طور کامل خیس شود، سپس برای آبیاری بعدی چند روز صبر کنید (هفته ای یک بار آبیاری). این گیاه به خصوص در آب و هوای گرم و خشک تابستان به آب زیادی نیاز دارد و در خاک خشک برگ های گیاه ممکن است زرد شوند. با این حال در خاک های خیلی خیس ممکن است بیماری هایی مانند کپک و پوسیدگی در گیاه ایجاد می‌شود.

هر سال در اوایل بهار از یک کود آهسته رهش مخصوص درختچه های گل استفاده کنید. طبق دستور العمل از کود استفاده نمایید.

در پاییز در اطراف گیاه مالچ اضافه کنید تا درجه حرارت خاک و رطوبت در طول ماه های زمستان در حد متوسط باقی بماند. از یک لایه 5 تا 10 سانتی متری مالچ در اطراف گیاه استفاده کنید. مالچ را با فاصله 7 سانتی متری از پایه گیاه اضافه کنید.

چوب های ضعیف، آسیب دیده و بیمار را هرس کنید. همچنین شاخه هایی که از یکدیگر عبور کرده اند را نیز هرس نمایید.

اگر این مطلب مفید است، شاید یکی از دوستان شما
نیز به آن احتیاج داشته باشد. آن را به اشتراک بگذارید.

پونه کوهی ( به انگلیسی Oregano)

پونه کوهی ( به انگلیسی Oregano)

پونه کوهی (مرزنجوش) یکی از گیاهانی است که به مراقبت کمی نیاز دارد و می تواند به آسانی در خانه یا خارج از خانه رشد کند. گیاه پونه کوهی یک عطر و طعم قوی دارد و بسیار دوست داشتنی می باشد . پونه کوهی بومی مناطق گرم و خشک است و مناطق مستعد خشکی را بیشتر ترجیح می دهد. در آب و هوای معتدل، پونه کوهی یک گیاه همیشه سبز است.  کاشت پونه کوهی در کنار سایر سبزیجات باغ بسیار سودمند می باشد، زیرا باعث دفع حشرات و آفات از سبزیجات می شود، خصوصا آفاتی که بر لوبیا و کلم بروکلی تاثیر می گذارند. برای یادگیری کاشت و پرورش پونه کوهی، متن زیر را مطالعه کنید.

چگونگی کاشت و پرورش پونه کوهی

کاشت و پرورش پونه کوهی بسیار آسان است. پونه کوهی را می توان از طریق دانه، قلمه و یا با استفاده از گلدان آماده آن پرورش داد. قبل از آخرین سرمای منطقه ای که در آن زندگی می کنید، بذرهای پونه کوهی را در خانه نشا کنید. بذرهای پونه کوهی نیازی به پوشانده شدن توسط خاک ندارند. بعد از قرار دادن بذرها روی خاک، آن ها را با آب مرطوب کنید و سپس سینی نشا یا ظرف کاشت را با یک پلاستیک بپوشانید تا رطوبت حفظ شود. سینی نشا را در یک مکان آفتابی، مثلا پشت یک پنجره آفتاب گیر قرار دهید. بذرهای پونه کوهی برای جوانه زدن به نور خورشید نیاز دارند. بذرهای پونه کوعی معمولا کمتر از یک هفته جوانه می زنند. بعد از این که اندازه نهال های پونه کوهی به 15 سانتی متر رسید ، بعد از رفع سرما آن ها را به زمین منتقل کنید. همچنین می توان نهال ها را به گلدان های بزرگ تر منتقل کرد و در خانه یا خارج از خانه نگهداری نمود. فاصله بین نهال های پونه کوهی در زمین باید 30 سانتی متر در نظر گرفته شود. بذرهای پونه کوهی را می توان از همان ابتدا، بعد از رفع سرما مستقیما در زمین کاشت. فاصله بین بذرها باید 30 سانتی متر باشد. 

برای کاشت نهال ها یا بذرهای پونه کوهی در زمین، باید آن ها را در یک مکانی که آفتاب کامل دریافت می کند و در یک خاکی که زهکشی خوبی دارد، کاشت. زمانی که گیاهان در زمین پا بر جا می شوند به توجه زیادی نیاز ندارند. گیاه پونه کوهی تا حد زیادی می تواند خشکی را تحمل کند و به آبیاری زیادی نیاز ندارد، تنها در صورت خشکی شدید باید آبیاری انجام شود. همچنین پونه کوهی نیاز به کود ندارد. این گیاه مقاوم معمولا می تواند از خودش مراقبت کند. برای این که پونه کوهی عطر و طعم مطلوب تری داشته باشد (در صورتی که برای نیازهای آشپزخانه کاشته می شود) و یا برای این که گیاه رشد جمع و جورتری داشته باشد، زمانی که گیاه پونه کوهی شروع به شکوفه دادن کرد باید این شکوفه ها را چید. PH مناسب برای رشد پونه کوهی 5/5 تا 7 می باشد. پونه کوهی به راحتی گسترش پیدا می کند، در اواخر بهار برای پرپشت شدن گیاهان پونه کوهی، می توان یک سوم آن را قطع کرد.

در صورتی که پونه کوهی در گلدان کاشته شود، می توان در زمستان آن را به داخل خانه منتقل کرد تا از سرما حفظ شود.

در بهار قبل از شروع رشد جدید گیاه، باید ساقه های مرده را از آن جدا کرد.

آفات و بیماری های پونه کوهی

پوسیدگی ریشه، کنه های عنکبوتی و شته ها تنها عوامل آسیب رسان به پونه کوهی هستند. اطمینان حاصل کنید که پونه کوهی در یک خاک با زهکشی خوب کاشته شود. در این صورت از مبتلا شدن گیاه به بیماری، پژمردگی و قهوه ای شدن یا لکه دار شدن آن جلوگیری می شود. در باغ ها، پونه کوهی را با مرزنجوش شیرین اشتباه می گیرند، هر چند این دو گیاه را می توان به وسیله عطر و طعمی که دارند از هم متمایز کرد.

برداشت گیاه پونه کوهی

گیاه پونه کوهی هم یک گیاه دارویی است و هم در پخت و پز از آن استفاده می شود. زمانی که گیاه پونه کوهی به ارتفاع 15 سانتی متر رسید، در هر زمانی که بخواهید می توانید از آن استفاده کنید و آن را برداشت نمایید. جدا کردن جوانه های گل از گیاه پونه کوهی باعث می شود گیاه طعم بهتری داشته باشد. بهتر است برگ های پونه کوهی را صبح ها زمانی که قطره های شبنم روی آن ها خشک شده است، برداشت کرد.

برگ های تازه پونه کوهی را می توان در فریزر قرار داد و آن ها را ذخیره کرد. همچنین می توان برگ ها در یک جای تاریک با تهویه خوب قرار داد تا خشک شوند.  پس از خشک شدن برگ ها، باید آن ها را در یک ظرف در بسته و محفوظ از هوا بریزید. 

گیاه پونه کوهی باید با فاصله از زمین بریده شود. در صورتی که پونه کوهی در زمین کاشته شود، برای حفظ آن در زمستان باید با یک لایه مالچ پوشانده شود. اگر پونه کوهی در گلدان کاشته و در خانه نگه داری شود، در تمام سال پونه کوهی تازه خواهید داشت و می توانید از آن استفاده کرده و لذت ببرید.

پونه کوهی یک گیاه خوشمزه و مفید است، پیشنهاد می کنیم این گیاه را به سبزیجات باغی خود اضافه کنید.

چگونه تمشک پرورش دهید

1 نفر

میوه تمشک میوه کمیابی است، ولی اگر برای این گیاه مکان و خاکی خوب فراهم آورید، به آسانی قابل پرورش می باشد.

هر آنچه که باید بدانی
اگر در فصل پائیز، بوته تمشک را تهیه کنید می توانید میوه هایی عالی پرورش دهید. انواع مختلفی از آن وجود دارد که در زمان‌های متفاوتی در سال میوه می‌دهند. اکثر تمشک‌ها بین اوایل و اواخر تابستان برداشت شده و در حالی که بقیه برای میوه‌های پائیزیشان کشت داده می‌شوند.
محل را آماده کنید
چند هفته قبل از کاشت زمین مورد نظر خود را با کندن علف‌های هرز و کود پوسیده شده، آماده کنید.
ساخت تکیه‌گاه
تمشک در کنار یک تکیه‌گاه به بهترین نحو پرورش می‌یابد. در باغچه یا زمینی بزرگ دو تیرک چوبی به ارتفاع 2.4 متری را به فاصله ۳ متر از یکدیگر و تا عمق ۶۰ سانتی متری در زمین بکوبید. اگر می‌خواهید گونه‌های تابستانی را پرورش دهید، تیرک‌ها را سوراخ کرده و سه ردیف سیم گالوانیزه شده را بین آن‌ها بکشید- این سیم‌ها باید به ترتیب ۷۶، ۱۰۶ و ۱۶۷ سانتی متر با زمین فاصله داشته باشند و با زبانه پیچ و مهره‌ای که می‌توان آن را با آچار محکم کرد، در محل نگه داشته شوند. اگر گونه‌های پائیزی را کشت می‌کنید، به سیم بالایی نیازی نیست.
اگر باغچه کوچکی دارید، گیاه‌های خود را روی یک تیرک چوبی پرورش دهید. یک تیرک 2.4 متری محکم را به زمین بکوبید و دو ساقه تمشک را در پای آن بکارید. اجازه دهید ۱۲ ساقه از این ساقه‌ها رشد کنند و آن‌ها را با ریسمان باغبانی در محل نگه دارید.
کاشت
عمق کاشت در مورد تمشک‌ها مهم است و باید برابر با نشانه خاک قدیمی باشد که قبلاً در آن کاشته شده بوده است. برای انجام این کار گودال باریکی به عرض ۳۰ سانتی متر و عمق ۸ سانتی متر حفر کنید. ریشه‌ها را در گودال پخش کنید و در حالی که آن را با خاک پر می‌کنید، خاک را محکم کنید. ساقه‌ها را ۴۰ سانتی متر، جدا از هم بکارید. سپس آن‌ها را از ارتفاع ۳۰ سانتی متری سطح زمین و از بالای یک جوانه هرس کنید. در انتها به خوبی به ساقه‌ها آب دهید.
هرس
ساقه تمشک‌هایی را که در تابستان میوه می‌دهند، درست از سطح زمین هرس کنید. حدود ۸ تا از قوی‌ترین ساقه‌های جدید را از هر گیاه، برای سال آینده نگه دارید و بقیه را بکنید. در اواسط زمستان قسمت‌های دراز و باریک بالایی ساقه‌ها را ببرید تا حدود ۱۵ سانتی متر از گیاه باقی بماند.
مراقبت 
تمشک‌ها میوه‌هایی گرسنه و تشنه هستند. کود دانه‌ای چند منظوره را در بهار روی خاک پخش کرده و آن را با کود گیاهی خوب پوسیده شده غنی نمائید. گیاهان خود را به خصوص در آب و هوای خشک، مرطوب نگه دارید.
برداشت
وقتی میوه تمشک هنوز سفت است، آن را به طور منظم بچینید. تمشک‌ها را به آرامی از گیاه جدا کنید، در حالی که تیرکی را که آن را در محل خود نگه داشته است، باقی می‌گذارید.

خواص تمشک

مجموعه: خواص مواد غذایی

تمشک میوه ای شبیه شاه توت و توت فرنگی است و به رنگ زرد یا سرخ مایل به سیاه یافت می شود. میوه تمشک ترش مزه بوده و به صورت خام یا پخته، شربت، کمپوت و ... خورده می شود. بوته تمشک در مناطق گرم و مرطوب، در جنگل ها و صحراها می روید و گاهی آن را می کارند.

نام های دیگر تمشک، توت وحشی و سه گلی است. ساقه های تمشک نرم و به رنگ قرمز و دارای خارهای دراز است. برگ های آن متفاوت و بیضی شکل و اطراف آن کنگره کنگره و به شکل دندانه های اره ای است.

گل های تمشک به رنگ های سفید، صورتی یا به صورت خوشه در ماه های مرداد پدیدار می شود و تا مهر دوام می آورد.

قسمت های مورد استفاده بوته تمشک عبارتند از : میوه ، برگ، تخم ، دانه و گل .

● خواص

۱) جوشانده ۲۵ گرم از برگهای تمشک در یک لیتر آب برای درمان انسداد مجاری ادرار مفید است.

۲) تمشک سرشار از ویتامین های C وK است و دارای خواص خنک، نرم کننده و ضد اسکوربوت می باشد.

۳) تمشک خون را تصفیه می کند و برای کسانی که به روماتیسم مبتلا هستند، بسیار مفید است.

۴) تمشک یبوست مزاج را معالجه می کند.

۵) تمشک برای تسکین درد سودمند است، زیرا تمشک دارای اسید سالسیلیک می باشد.

۶) تمشک خون را قلیائی می کند و قند آن برای مبتلایان به مرض قند مفید است.

۷) شربت تمشک برای بیماران مبتلا به سرخک و مخملک تجویز شده است.

۸) تخم و دانه ای که درتمشک وجود دارد، اغلب با دندان نیز خرد نمی شود، ولی وقتی خورده شود درمعالجه ی یبوست و خشکی مزاج به طور طبیعی بسیارمؤثر است و سبب می شود که یبوست به کلی رفع گردد.

۹) شربت تمشک، مخلوط با آب برای رفع تب تجویز شده است.

۱۰) خوردن تمشک برای مبتلایان به مرض قند( دیابت)، تبهای صفراوی، التهاب مجاری ادرار، گلو درد( آنژین ) مفید است.

۱۱) جوشانده ۲۰ تا ۵۰ گرم گل تمشک یا برگ تمشک در یک لیتر آب برای درمان ترشحات زنانگی، خونریزی در فواصل قاعدگی ، اخلاط خونی، وجود خون در ادرار، گریپ، گرفتگی صدا، آب آوردن نسوج و بیماری های پوستی اثر شفا بخش دارد. جوشانده را بعد از هر وعده ی غذا یک استکان می خورند.

۱۲) جوشانده گل یا برگ تمشک( به روشی که گفته شد) در استعمال خارجی برای درمان زخم های دهان، ورم لثه، درد گلو و ورم لوزه ها بکار می رود و بیمار با غرغره کردن این جوشانده دهان را می شوید.

۱۳) جوشانده برگ تمشک اسهال و ورم روده را معالجه می کند، بدین منظور باید ۴۰ تا ۵۰ گرم برگ خشک تمشک را در یک لیتر آب سرد بخیسانید و به مدت ۱۰ دقیقه آن را جوشانده و سپس بگذارید ۱۰ دقیقه دم بکشد. پس از صاف کردن، روزی سه بار، هر بار یک فنجان آن را بین غذاهای اصلی بنوشید.

۱۴) جوشانده فوق برای تسکین درد معده از هر نوع که باشد مانند ترشی معده، نفخ و گاز شکم و تشنج معده مؤثر است.

۱۵) خوردن جوشانده برگ تمشک به مقدار ۳ تا ۴ فنجان در روز و بین غذاهای اصلی، بند آوردن ادرار را معالجه می کند وبهترین دارو بر ضد درد کیسه مثانه است.

۱۶) اگر ۴۰ تا ۵۰ گرم برگ خشک تمشک را در یک لیتر آب بریزید و آن را به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه جوشانده و پس از ۱۰ دقیقه دم کشیدن و صاف کردن آن، به مقدار ۳ فنجان در روز بین غذاهای اصلی بنوشید، دردهای نقرسی و بسیاری از انواع رماتیسم را آرام می کند.

۱۷) اگر ۱۰۰ گرم برگ خشک تمشک را به مدت ۱۰ دقیقه بجوشانید و پس از دم کشیدن و صاف کردن آن را به عنوان محلول شستشو برای شستن بیماری برفک، جوش های صورت و یا هر نوع تحریکات دیگر پوست به کار ببرید ، اثر شفابخش دارد.

۱۸) تمشک دارای خاصیت ضد عفونی کننده است.

۱۹) تمشک به علت دارا بودن ویتامین های C وK برای اوره و فشار خون مفید است.

۲۰) برای معالجه کک و مک، ابتدا صورت را خوب بشوئید و سپس ورقه نازکی از تمشک به مدت یک ساعت روی صورت بمالید. این کار را چند بار تکرار کنید تا کک و مک صورت از بین برود.

۲۱) برگ تازه تمشک را اگر بپزند و روی محل بیماری های پوستی قرار دهند، بیماری را التیام می دهد.

۲۲) گوشت پردانه تمشک، دارای خواص توت فرنگی است و ترشی خون را از بین می برد.

۲۳) تمشک،عرق آور است؛ لذا بهترین زهکش سوراخ های پوست است.